| Πάθος για τους Αγώνες Κυνηγετικών Ικανοτήτων: είναι αρρώστια ή θεραπεία; |
|
|
|
| Συντάχθηκε απο τον/την Admin |
| Παρασκευή, 28 Ιανουάριος 2011 06:48 |
|
Για τους απλούς ιδιοκτήτες κυνηγετικών σκύλων τα τερρέν είναι χωρίς αμφιβολία γεμάτα τρέλα, χάος και χωρίς ενδιαφέρον αφού αυτοί ενδιαφέρονται περισσότερο, αν όχι αποκλειστικά, για τις επιτυχίες που θα έχουν στο κυνήγι θηραμάτων. Η προετοιμασία ενός σκύλου για αγώνες κυνηγετικών ικανοτήτων απαιτεί πολλές θυσίες οι οποίες είναι: Με τον καιρό, όταν οι μέρες γίνονται πιό μικρές, ξεχνάμε αυτά τα μικρά κακά, τα οποία είναι σωματικά, ψυχολογικά, οικογενειακά, επαγγελματικά, δεν έχουν πια χώρο και φεύγουν. Αυτό που μένει στο μυαλό μας είναι οι στιγμές που περάσαμε στο τερρέν με το σκύλος μας, μια εκπληκτική φέρμα που μας χάρισε ή η νίκη που πήραμε μαζί του στον αγώνα. Ο χρόνος της αξιολόγησης είναι ένα θετικό γεγονός, οι απογοητεύσεις αντικαθίστανται από σχεδιασμούς για καλύτερη απόδοση στο μέλλον. Είναι ένα πραγματικό πρόγραμμα για τους μήνες που ακολουθούν (καλυτέρευση παρουσίασης, οι αθλητικές ικανότητες του σκύλου και του αφεντικού, βελτίωση της σοφίας σε τέτοιου είδους προπονήσεις και αγώνες κ.τ.λ) Και γιατί να μην σκεφτείτε να κρατάτε σημειώσεις, βρείτε τον αγωνομάχο που θα έχει όλες τις ιδιότητες ενός πρωταθλητή, ξεχνώντας ταυτόχρονα ότι ο τέλειος σκύλος δεν υπάρχει. Όταν βρούμε τον αγωνομάχο τότε: Να ξέρετε πως όταν έχετε στα χέρα σας ένα αγωνομάχο είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα κάνετε και τα επόμενα βήματα, γιατί τa field - trials είναι μόνο ευχαρίστηση. Το άρθρο είναι του κ. Alain Lancien, Μέλος του Ομίλου Επανιέλ Μπρετόν Γαλλίας, από το περιοδικό του Ομίλου Επανιέλ Μπρετόν Γαλλίας τεύχος 99 Μάρτιος 2009 και η μετάφραση έγινε από την δίδα Αλεξάνδρα Κλεάνθους με την καθοδήγηση και την επιμέλεια του κ. Πέτρου Α. Μιχαήλ, Προέδρου του Ομίλου Επανιέλ Μπρετόν Κύπρου. |
























